دل نوشته های یک بی دل

اینجاست که مجبور می شوی

که مجبوری

که بنویسی

که چه؟

با اینهمه نوشتن بهتر از نا نوشته است اگر که نایی داشته باشی

که از گلوی این نی صدایی هرچند گوشخراش  ،درآوری

سالها پیش وقتی در گوشه کافه می نشستیم با دوستانی که بودند و حالا هر کدام پرت افتاده در گوشه ای هنوز همان زمزمه ها را تکرار می کننددست به یک کار زدیم ! کاری عظیم

این کار این بود که  کافه فقیرانه جمعه ها تعطیل بود و این باعث می شد همه دوستان آواره باشند. من و دوست دیگری تصمیم گرفتیم روزهای جمعه را از … اجاره کنیم !!! نه فکر نکنید که ما کلی سرمایه داشتیم یا فصد تجارت ! نه ! ما قرار گذاشتیم که هر چه فروختیم را پولش را دودستی تقدیم … کنیم و تنها منفعت این بود که دیگه جمعه ها کافه باز بود و دوستان سرگردان نمی شدند!! و همچنین تصمیم گرفتیم که اصلا جلسات شعر و شعرخوانی را همونجا برگزار کنیم! چرا که نه ما جایی برای این کار داشتیم و نه مراکز رسمی جایی به ما می دادند (حتی برای 2 ساعت در هفته ) و نه این که ما   حاضر بودیم در هر مکانی رسمی جلسه تشکیل بدیم!

خلاصه کافه درویش شد محل شعرخوانی  ما !! و